დღეს სულ უფრო მეტი ახალგაზრდა ცდილობს სწავლა უცხოეთში გააგრძელოს, მიიღოს ახალი გამოცდილება და მსოფლიო სულ სხვა თვალით დაინახოს. თუმცა, ყველაზე მთავარი და საინტერესო მაინც ისაა, თუ რას ჩამოიტანენ ისინი უკან და როგორ გამოიყენებენ ამ ცოდნას საკუთარი ქვეყნისთვის.

სწორედ ამ თემებზე ვესაუბრეთ თსუ-ს ეკონომიკის საერთაშორისო სკოლის (ISET) მესამე კურსის სტუდენტს ქრისტინე ჯიბღაშვილს. ქრისტინემ „ერაზმუსის“ პროგრამით ერთი სემესტრი გერმანიაში, გაიზენჰაიმის უნივერსიტეტში გაატარა. ეს უნივერსიტეტი ღვინის ტექნოლოგიებითა და მევენახეობითაა ცნობილი, ამიტომ ქრისტინესთვის ეს მოგზაურობა საუკეთესო შანსი აღმოჩნდა, რომ უცხოელი მეგობრებისთვის ქართული ღვინის მრავალსაუკუნოვანი ისტორია გაეცნო, თავად კი ევროპული ეკონომიკური ხედვა და გამოცდილება შეეძინა.

„გააკეთე შესაძლებლობის მაქსიმუმი“ – ეს ფრაზა თითოეულ ჩვენგანს ბავშვობიდან ჩაესმის, თუმცა მისი რეალური შინაარსი მხოლოდ მაშინ ვლინდება, როდესაც პირისპირ ვდგებით ცხოვრებისეულ გამოწვევებთან. უცხო ქვეყანაში დამოუკიდებლად ცხოვრება, ბიუროკრატიული ბარიერების გადალახვა და ახალ გარემოსთან ადაპტაცია ადვილი არ არის. ქრისტინემ ეს ყოველივე არა დამაბრკოლებელ ფაქტორად, არამედ საკუთარი თავის აღმოჩენის საუკეთესო საშუალებად აქცია: „გაცვლითი პროგრამის თითოეულ ეტაპზე საკმაოდ ბევრი გამოწვევა მქონდა. დაწყებული დოკუმენტაციით, დამთავრებული დამოუკიდებლად ცხოვრებასთან თანმდევი წვრილმანი პრობლემებით, თუმცა ამ ყველაფერს არ დავუთრგუნივარ, რადგან ვიცოდი, რომ დიდი ხნის ოცნებას ავიხდენდი. ვფიქრობ, რომ ამ გამოწვევებმა უფრო გამაძლიერა და საკუთარი თავის რწმენა შემმატა. თითეულ წინაღობას, როგორც გამოცდილებას, ისე ვუყურებდი, გაკვეთილს, რომელიც პიროვნულად გამზრდიდა… განვლილ გზას რომ ვუყურებ, ვხვდები, იმაზე მეტი შემიძლია, ვიდრე წარმომიდგენია და რაც შორიდან ასეთი საშიში და რთული ჩანს, რეალურად, დასაძლევია“.

ეს სიტყვები კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ განათლება მხოლოდ აუდიტორიაში მიღებული თეორიული ცოდნა არ არის; ეს არის პიროვნული ტრანსფორმაცია. გერმანიის მულტიკულტურულმა გარემომ ქრისტინეს დაანახა, რომ მსოფლიო მუდმივად იცვლება, ხოლო ამ ცვლილებებთან შესაბამისობაში ყოფნა მხოლოდ უწყვეტი განვითარებითაა შესაძლებელი.

როდესაც საუბარი უცხოურ და მშობლიურ უნივერსიტეტებს შორის განსხვავებებს შეეხო, ქრისტინემ საინტერესო აკადემიური პარალელები გაავლო. სწავლისა და შეფასების მეთოდები ევროპაში ხშირად განსხვავებულ მიდგომებს ეყრდნობა, რაც სტუდენტისგან სრულიად სხვაგვარ მობილიზებას მოითხოვს. მაგალითად, გერმანული საგამოცდო სისტემა ბევრად უფრო სტრესულია, რადგან მთელი სემესტრის შრომა ხშირად მხოლოდ ერთ ფინალურ გამოცდაზეა დამოკიდებული: „სწავლისა და შეფასების გერმანული სისტემა საკმაოდ განსხვავდება ქართულისგან. ISET-ში სემესტრის განმავლობაში ორ გამოცდას ვწერთ, გერმანიაში მხოლოდ ერთ, ფინალურ გამოცდას წერ საგნების უმრავლესობაში. ჩემთვის გერმანული საგამოცდო სისტემა გაცილებით სტრესულია, რადგან საგნის მთლიან შეფასებას ერთი გამოცდა წყვეტს და, ცხადია, გაცილებით მეტს ნერვიულობ. ზოგიერთ საგანში გამოცდის მაგივრად ფინალური პროექტი იყო გასაკეთებელი, მგონია, რომ პროექტის კეთება კარგ გამოცდილებას გძენს და გაძლევს შესაძლებლობას თეორიული ცოდნა პრაქტიკაშიც გადმოიტანო“.

დღეს ბევრი საუბრობს ე.წ. „ტვინების გადინების“ პრობლემაზე. თუმცა, ქრისტინესთან საუბრისას ეს შიში გიქარწყლდება. მისი გეგმები მყარია, ამბიციური და, რაც მთავარია, სამშობლოსთან მჭიდროდ დაკავშირებული. მას სურს მიიღოს საუკეთესო დასავლური გამოცდილება, რათა შემდეგ ის საქართველოში დანერგოს და ქვეყნის წინსვლას შეუწყოს ხელი: „უცხოეთში კარიერის გაგრძელებაზე ნამდვილად მიფიქრია, თუმცა გრძელვადიანად იქ დარჩენას არ ვაპირებ. დიდი სურვილი მაქვს დავაგროვო შესაბამისი გამოცდილება უცხოეთში და შემდეგ მიღებული ცოდნა სამშობლოს მოვახმარო. უცხოეთში როგორც სწავლა, ისე მუშაობა ძალიან ბევრს გძენს პროფესიულადაც და პიროვნულადაც. საზღვარგარეთ ნასწავლი პრაქტიკების საქართველოში დანერგვა, ვფიქრობ, ძალიან წაადგება ჩვენს ქვეყანას“.

მისი სამომავლო გეგმები კონკრეტული და ნათელია: მაგისტრატურა დიდ ბრიტანეთში, პროფესიული პრაქტიკა ევროპულ წამყვან ინსტიტუციებში და საბოლოოდ – დაბრუნება საქართველოში, რათა საკუთარ სფეროში ნოვატორული იდეები განახორციელოს და ჩვენს ქვეყანას ახალი ეკონომიკური პერსპექტივები გაუხსნას.

ჩვენი საუბრის დასასრულს, როდესაც ქრისტინეს ვთხოვე, რჩევა მიეცა თავისი თანატოლებისთვის, მან ხაზი გაუსვა გამბედაობისა და ღიაობის მნიშვნელობას: „არ შეუშინდეთ ახალ გამოწვევებს… უცხო ქვეყანაში სწავლა მხოლოდ განათლების მიღებას არ ნიშნავს, ეს არის შესაძლებლობა  – უკეთესად გაიცნო საკუთარი თავი და მსოფლიო“.